Amosando publicacións coa etiqueta Enerxía. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Enerxía. Amosar todas as publicacións

20 de xuño de 2013

A Enerxía Nuclear

por Samuel Pazos (2º da ESO)

Todos escoitamos algunha vez falar da enerxía nuclear, pero que é esta enerxía? Como se forma? A enerxía nuclear ou enerxía atómica é aquela que se libera espontánea ou artificialmente nas reaccións nucleares. Estas, a súa vez, son procesos de combinación e transformación das partículas sub-atómicas e os  núcleos atómicos.

A enerxía nuclear pode ser de dous tipos:
  • Se utilizan o Uranio no  proceso chámase Fisión Nuclear e non é renovable, polo posible esgotamento deste elemento.
  • Pero se por exemplo utilizan Hidróxeno no proceso chámase Fusión nuclear e pódese considerar como Renovable xa que o Hidróxeno  obtense de reaccións químicas como a putrefacción orgánica. 
A central nuclear de Óbninsk ( Rusia ) é a primeira central nuclear construída no mundo. Entrou en funcionamento o 26 de xuño de 1954.  Só tiña un 17% de rendimento térmico. Foi desactivada o 29 de abril de 2002. Hoxe está convertida nun museo.

Para o uso da enerxia nuclear foron moi importantes as aportacións destes tres investigadores:

     O científico matemático Albert Einstein, que formulou a teoría da relatividade; Demócrito de Abdera, que foi o primeiro en dar unha definición do átomo; e Antoine-Henri Becquerel, que descubriu a radioctividade.

Esta enerxía ten numerosas vantaxes:
  1. Xeneraliza o suministro eléctrico: A enerxía nuclear e a fonte de energía que máis horas funciona ao ano.
  2. E  unha enerxía limpa e non  xenera CO2. É unha ventaxa clave para frear o cambio climático.
  3. Trátase dunha  das fontes mais baratas de produción de electricidade. 32,3 kg de uranio teñen la enerxía equivalente de 100.000 toneladas de carbón
  4. Os vertidos das centrais nucleares ao exterior son mínimos.
  5. Xeran empleo. 
 
Pero a súa vez tamén ten varias desvantaxes:

  1. Risco de accidentes nucleares. Os sistemas de seguridade dos reactores nucleares actuales son moi avanzados, pero non infalibles. Exemplos son: o accidente nuclear de Chernóbil ou o de fuckushima.
  2. Residuos radiactivos. Eses son un das principais desvantaxes da enerxía nuclear.
  3. Combustible agotable. O uranio, a materia prima utilizada para a fisión nuclear, é un mineral que se extrae da terra e un recurso limitado.
  4. Non é económicamente rentable.
  5. Pode usarse con fins non pacíficos. 
En España, hai oito centrais nucleares funcionando e quince proxectos.
Aquí en Galicia non hai ningunha central nuclear activa, pero hai un proxecto en Regodola que esta parado por causas nucleares.
Os principias productores mundiais desta enerxía son Francia, Estados Unidos e Xapón.

O funcionamento dunha central nuclear é moi sencillo. Cóllese auga fría dun río, normalmente, e pásase por unhas bombas nas que se convirte en auga quente. Esta, a súa vez, convírtese en vapor de auga, que é enerxía calorífica. Este vapor de auga  pasa por unha turbina,na que a enerxía calorífica se convirte en enerxía mecánica. Finalmente, esta enerxía mecánica pasa por un xerador eléctrico na que se convirte en enerxía eléctrica.




17 de xuño de 2013

Unha Maqueta Mareomotriz

por Iván Vázquez Casanova (2º da ESO)

A finais de maio propuxéronos na materia de Naturais que fixéramos un traballo sobre as enerxías máis utilizadas no mundo. Ao meu grupo (formado por Alicia,Brais e eu) tocounos a enerxía mareomotriz. Ao principio pareceunos unha enerxía moi complexa, máis que nada porque é unha enerxía que está en experimentación e nos non sabíamos como funcionaba esa enerxía.

O noso profe deunos o guión cos puntos clave do traballo. Había que explicar a historia, funcionamento, características… O meu grupo máis eu puxémonos a facer o traballo, empezamos a estudar os puntos, púxenme a pensar  e comenteille aos do meu grupo unha idea:

O profe quere explique como funciona unha central mareomotriz, pois, pensei, quedaría mellor explicar todo nunha maqueta que nun debuxo; aos meus compañeiros do grupo encantoulles a idea así que me puxen a ela. Pensando en como facer a maqueta fixen uns  puntos do que tiña que ter a maqueta:

-Ser resistente.
-Ser realista.
-Ser articulada, é dicir, teñen que andar as aspas, ten que ter un transformador de enerxía mecánica a enerxía eléctrica.
-Ser a escala.

Para facer isto collin o un mecano profesional que teño, que, como profesional, trae motores potentes, rodamentos, máis de 200 pezas… resumindo, son moito mais difíciles que os normais.

-Collín unha plancha e aglomerado para facer a base da maqueta.
-Situei encima da plancha de aglomerado outra plancha máis pequena, pero esa xa é de ferro e aí empecei.
-Fixen 4 columnas para termar todo.
-A esas catro columnas púxenlles 3 escuadras para que tivesen moita resistencia.
-Fixen as dúas aspas e as súas bases cuns rodamentos que tiña no mecano.
-As dúas aspas púxenlles unhas gomas que van dar ao centro da torre, pero o transformador non se ía poñer na metade da torre!
-Había que buscar unha forma de amarralo na base, pero ainda así tiña un problema: se a enerxía das aspas ían dar ao medio da torre como irían dar ao fondo onde o transformador? Pois moi fácil, facer o mesmo que fixen cas aspas, poñer rodamentos.
-Desgraciadamente averióuseme o motor e non atopei o transformador; así que substituín transformador e motor por unha manivela.
-Despois recubrin toda a central con chapa do mecano.
-Por ultimo, para darlle altura a maqueta púxenlle 5 madeiras das caixas da froita, amarreinas todas con puntas e para que non quedase moi soso collín unha pintura plateada e pintei todo.

Isto foron os meus pasos para facer a maqueta. Esta maqueta non foi a primeira que fixen, fixen  máis de 65 maquetas, entre elas grúas, embalses, teleféricos, coches, catapultas, trituradoras dos desguazes… pero isto non foi mirando por manual, isto todo fíxeno argallando ca cabeza, por que eu sempre penso que é o que mellor resultado é o que fabrica un mesmo, e buscar na imaxinacion é uns dos puntos máis importantes para facer cousas como as que fago.

Animo a tod@s a que fagan cousas destas!

Vm

6 de xuño de 2013

A Xeración de Enerxía

grupo 2º da ESO

Estas últimas semanas estivemos traballando sobre a Enerxía e a súa produción por parte do ser humano. Non entramos nos detalles que veremos o curso que vén na materia de Física e Química, mais quixemos facer un traballo de divulgación sobre os diferentes modelos enerxéticos da actualidade, representados neste esquema:



Divididos en 9 grupos repartímonos o traballo. Buscamos mapas, gráficos, fixemos composicións con GIMP, recompilamos información sobre científicos asociados a cada modelo, analizamos a súa presenza en Galicia, vantaxes, inconvenientes, futuro, produción, esquemas de funcionamento, mostramos vídeos de menos de 1 minuto e ata algún grupo fixo unha maqueta! Todo isto para expoñer en 5 minutos que quedaron en xeral moi curtos.

Para completar o traballo faremos o seguinte exercicio:

Exercicio: Escribe como comentario unha frase na que se recolla un dato, unha característica ou un feito relacionado con cada unha das exposicións presentadas.

29 de maio de 2013

O Gasóleo Agrícola e o Biodiesel

por José Carballal (1º da ESO)


O gasóleo B tamén denominando gasóleo agrícola, é un líquido de cor branco e verdoso e de densidade sobre 832 kg/m3 utilizado nos motores diesel de maquinaria agrícola e industrial e na calefacción. Eu aos  tractores sempre lles boto deutz turbodiesel 15w40 que tamén serve para coches pero non vale para hidráulicos. Os prezos subiron ultimamente e aínda que está subvencionado para traer 1000 litros de gasoil fáiseche pouco. Un tractor non é un coche.

Hai alternativas como o biodiesel que é un líquido feito por graxa de animais e plantas. Pódese facer na casa seguindo unhos pasos:

  • Mesturas unha garrafa con aceite das patacas fritidas cunha garrafa con metoxido.
  • Axítalo durante unha hora.
  • Cunha mangueira pequena extraemos o líquido para outro recipiente limpo e no fondo queda a glicerina porque é máis densa.
  • No frasco, coa glicerina, tamén queda metanol, xabóns e o catalizador (hidróxido potásico). Isto é un "residuo" da fabricación de BIODIESEL, e aínda que teña utilidades, non o necesitaremos. Con este residuo oscuro e denso podes facer un bon xabón.
  • Despois pásalo para outro frasco e de aí ao coche. Pero os coches de antes do 1998 hai que lles cambiar os manguitos de caucho porque o biodiesel  estrágao e habería que cambialos por outros de viton ou felton. 

http://www.malditoinsolente.com/imagenes/zonap/manual/b/biodiesel_002.jpg
Biodiesel Caseiro